Adieu Adrie!

Wat al goed een half jaar aan het borrelen was, kwam maandag op z’n hoogtepunt: het bestuur van Club Brugge had eindelijk een reden gevonden om Adrie Koster de laan uit te sturen. De 4-5 tegen Genk – wat een geweldige wedstrijd was dat! – kon blijkbaar niet meer door de beugel van het ambitieuze nieuwe Club-bestuur.

3 doelstellingen
Dat Club Brugge al 2 seizoenen lang verfrissend voetbal brengt onder de immer sympathieke Zeeuw werd plotsklaps vergeten. Dat Club Brugge afgelopen zomer een heel nieuw team bij elkaar gekocht heeft en er nog aan de automatismen gewerkt moet worden, werd over het hoofd gezien. Wat al weken, misschien zelfs maanden, in de bestuurskamer hing, kwam nu naar buiten. Geheel onverwacht, maar dan ook weer niet compleet onverwacht. Volgens het bestuur van Club werden 2 van de 3 doelstellingen niet gerealiseerd. Nu. Midden in het seizoen. Wat? Club staat gedeeld eerste in haar poule in de Europa League, ging eruit na strafschoppen in het Ottenstadion en staat op amper 1 puntje van de 2de plaats in de competitie. Hoezo 2 van de 3 doelstellingen niet gehaald?

Het ‘nieuwe’ Club Brugge
Bij de overname van Club Brugge bleek dat het nieuwe bestuur alle restanten van het ‘oude’ Club Brugge wilde doen verdwijnen. Naast de nieuwe structuur werden ‘overbodige’ jeugdtrainers wegens dringende redenen ontslagen, zochten enkele trainers andere oorden op en werden enkele spelers aangemaand naar een andere club uit te kijken. Koster bleek echter het voordeel van de twijfel te krijgen, temeer ook omdat de supporters het best wel konden vinden met de oer-Hollandse speelstijl van Koster.

Twee weken geleden werd de laatste fase van het compleet nieuwe Club Brugge voltooid. De volledige raad van bestuur werd vernieuwd en alle oude coryfeeën, zoals Michel D’Hooghe, werden aan de kant gezet. De allerlaatste fase voltrok zich maandag met het ontslag van Koster. De laatste restant van het tijdperk Devroe werd nu buiten gewerkt. De enige overblijver bleek Dany Verlinden, hoewel het de laatste jaren niet bepaald super gaat met de Brugse keepers. Maar een monument als Dany Verlinden is natuurlijk minder vervangbaar dan een Nederlander die op 2 seizoenen geen prijs wist te pakken.

Veel goals
Voor scorebordjournalisten is het ontslag van Koster terecht. In zijn eerste seizoen werden de play-offs hem bijna fataal. In zijn tweede seizoen kwam er een ultimatum net voor kerstmis, maar wist hij zich miraculeus recht te houden om dan meer dan degelijke play-offs te spelen. Voor het 3de seizoen zagen de kenners het als volgt: Club zou een periode nodig hebben om alle nieuwe spelers in te passen en zou echt kunnen gaan domineren in de 2de helft van de competitie of, in het slechtste geval, in de play-offs. Maar zie, al vanaf de eerste speeldag kon men de Brugse machine bij momenten aan het werk zien. Er werd mooi, verzorgd en aanvallend voetbal gebracht wat resulteerde in aangename wedstrijden voor de neutrale toeschouwer. Club pakte echter ook te makkelijk doelpunten en gaf daarbij al eens ‘zekere’ zeges uit handen op het einde. Zo’n nederlaag werd Koster dus fataal.

Kortetermijndenken
Als er 1 ding is wat Koster niet te verwijten valt, zijn het wel die vele tegengoals. In alle media verscheen: “Club kan zich geen 90 minuten lang concentreren.” en “Na 75 minuten gaat het licht uit bij Club.” Als je de matchen niet hebt gezien, is het natuurlijk makkelijk om te stellen dat de oorzaak bij de trainer ligt. Mensen die de matchen wel gezien hebben, kunnen hier genuanceerder op antwoorden. De laatste match werd pijnlijk duidelijk hoe het bestuur zich afgelopen zomer vergist heeft in haar transferpolitiek. Coosemans werd tot de vaste numero uno gebombardeerd en er werd enkel gekozen om een reservekeeper met ervaring in te lijven. Dat nu toevallig die ervaren rot begin september uitviel met een handbreuk kon natuurlijk niet voorzien worden, maar het toont aan hoe kortzichtig het bestuur deze zomer redeneerde. Meegesleurd in de “Thibaut Courtois-hype” zagen zij de Brugse nummer 1 als de evenknie van ’s lands beste keeper. De realiteit is echter anders: Coosemans is zeker goed voor een 19-jarige doelman, maar hij is geen Thibaut Courtois die match na match punten pakt voor zijn team. Sterker nog: Coosemans is maar een modale keeper en zal nooit echt uitblinken, zoals Courtois nu week na week doet in de Spaanse hoofdstad.

Ook in de verdedigende linie werd een gedurfde transferpolitiek gevoerd. Men zou een nieuwe verdediging bijeen kopen, bestaande uit robuuste Scandinaven. Blijkt dat deze nu vallen als vliegen en er momenteel geen enkele der Vikings meer overschiet. Dat is echter toeval. Wat wel de harde realiteit is, is de keuze om terug te vallen op jonge, onervaren Belgische verdedigers uit de eigen jeugdopleiding. De ervaren rotten, gecombineerd met de geleidelijke instroom van jeugdige talenten zouden Club gaandeweg veel punten, veel roem en (vooral) veel geld moeten opbrengen. Geen geleidelijke instroom echter, recht in de ploeg, zonder steun van oude ervaren rotten. En dat is het wat Club de das omdoet. Jeugdigheid. Niets mis met een vooruitstrevend beleid waarvan men in de toekomst ongetwijfeld de vruchten zal plukken. Alleen was dit een té ambitieus plan. Of dit plan ook goed bevonden werd door Koster? Mogelijk wel, maar waarschijnlijk niet. Maar in zijn positie toen was het waarschijnlijk te nemen of te laten.

Koppigheid?
De vijf achterste spelers van Club op het moment dat het 4-2 stond: 19 jaar, 20 jaar, 25 jaar, 18 jaar en 19 jaar. Dat is een beloftenploeg. Meer niet. Dat de oudste speler dan nog eens een jonkie is die zelf constant coaching nodig heeft, maakt het er ook niet gemakkelijker op. Had de trainer een andere keuze? Die mogelijkheid bestond. Hij had Marcos (B-kern) en Van Gijseghem (interne schorsing) kunnen oproepen om achteraan te depanneren. Maar dat zou tegelijk een breuk zijn met de nieuwe wind die door Club waait. Marcos moest afgelopen zomer plaatsmaken voor enkele jonkies uit de beloftenkern. Hem er terug bijhalen zou de denkwijze van het bestuur teniet doen. Dat hij nu, na het ontslag van Koster, er wel terug bij gehaald kan worden, is eenvoudig te verklaren. Het bestuur legt de schuld bij Koster. Ook over Van Gijseghem een soortgelijk relaas. Geschorst wegens roekeloos gedrag en volgens de nieuwe, open communicatie van Club naar buiten toe bericht. Hem terughalen bij de kern, zou de geloofwaardigheid van de nieuwe wind ernstig in vraag stellen. Vandaag behoort Van Gijseghem terug tot de kern. De reden dat hij er niet vroeger werd bijgehaald? Koster. Althans volgens het nieuwe bestuur.

U gaat mij niet horen zeggen dat Koster geen fouten heeft gemaakt of dat enkel het bestuur schuld treft. U gaat mij wel horen zeggen dat het bestuur eindelijk een reden gevonden heeft om iemand te dumpen die ze liever kwijt dan rijk waren. En dat is jammer. Verdomd jammer. Want Club speelde fris, speelde frivool en was bij momenten een lust voor het oog. Hopelijk is het ‘nieuwe’ Club dat in de nabije toekomst ook nog. Anders mag u samen met mij terugdenken aan het leuke voetbal dat die sympathieke Zeeuw gedurende 2 seizoenen en enkele maanden gebracht heeft. Of we kunnen samen hopen dat hij snel terug werk vindt en een frisse wind doet waaien door een of andere Belgische ploeg!

Advertenties
Adieu Adrie!

2 gedachtes over “Adieu Adrie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s