Studenten aller landen, verenigt u!

Donderdag is het weer zo ver. Dan kunnen de woelwaters onder de studenten zich andermaal uitleven tijdens de tweejaarlijkse populaire NSV-betoging en de alom bekende tegenbetoging van de linkse groeperingen ALS en COMAC. Dit jaar lijkt de tegenbetoging niet om inhoud te draaien, maar gewoon een reden om weer maar eens de boel op stelten te zetten. NSV betoogt namelijk tegen de neoliberale ingesteldheid van de Europese Unie. Wat kunnen linkse groeperingen daar op tegen hebben?

Laten we even terug gaan in de tijd. Nog geen twee jaar geleden werd namelijk gestemd over de al dan niet erkenning van het NSV als studentengroepering in Leuven. Een algemene erkenning door LOKO, het overkoepelende kringorgaan van Leuven, zou hen immers subsidies verschaffen, alsook het gebruik mogelijk maken van de gebouwen van de KUL en de Leuvense Hogescholen. In de Algemene Vergadering van LOKO werd hierover gestemd door alle kringen uit Leuven. Voordien was er al massaal actie gevoerd, door onder andere de linkse groeperingen, tegen de erkenning van het NSV in Leuven. NSV moest namelijk een charter ondertekenen dat hen aan enkele mensenrechtelijke regels bond. Zo hoorde ik iemand van COMAC verkondingen dat het toch niet normaal was dat het NSV in hun statuten had opgenomen dat enkel een huwelijk tussen een man en een vrouw als natuurlijk wordt aanzien. Wat dan gezegd over de Katholieke Kerk?
Het NSV werd erkend in Leuven en krijgt aldus subsidies toegestopt, zoals ook alle andere erkende kringen in de studentenstad.

Betogen op zich heeft iets middeleeuws, maar is vaak een efficiënte manier om iets duidelijk te maken aan de wereld. Of in dit geval aan Vlaanderen of België. Wanneer het NSV hun betogingen aankondigt, zit daar meestal een duidelijke boodschap achter, de ene keer al wat subtieler dan de andere. Ditmaal is de boodschap niet mis te verstaan: de ondemocratisch samengestelde Europese Commissie neemt maatregelen waar de lidstaten niet beter van worden. Bovendien dreigt voor steeds meer lidstaten het bankroet, ondanks verschillende reddingsplannen.
Het is goed dat er een groep van mensen zich toch eens laat horen tegen de Europese Unie. Jarenlang hebben de lidstaten en haar burgers slaafs gevolgd wat door Europa werd en wordt opgelegd. Het resultaat: het samenhorigheidsgevoel of de financiële meerwaarde waar de EU ooit voor stond, is verder dan ooit van ons verwijderd.

ALS en COMAC van hun kant zien geen graten in de betoging van het NSV en hebben besloten – ook naar tweejaarlijkse traditie – een tegenbetoging te organiseren. Voor de EU dan? Voor de banken? Voor het kapitalistisch en neoliberaal systeem van de EU? Of gewoon tegen het NSV? Betogen is één, maar betogen om te betogen…

Daarom: Studenten aller lande, verenigt u! Een eenzijdig antwoord van de (studerende) jeugd aan de EU zou zoveel meer weerklank vinden dan alweer een welles-nietes spelletje dat meer garantie biedt op een veldslag, dan een oplossing.

Advertenties
Studenten aller landen, verenigt u!

Kloof

De sportverslaggeving in Vlaanderen kent verschillende hoogtes en laagtes. De laatste dagen werd dat nogmaals pijnlijk duidelijk, met de ‘feestelijke’ honderdste aflevering van de voetbaltalkshow Extra Time en de opening van het Vlaamse wielerseizoen. Naast de heroïsche strijd op de weg tussen gevestigde waarden, verrassende youngsters en verschillende ontgoochelingen, kijkt de Vlaamse wielerfan vooral ook uit naar de deskundige commentaar van Michel Wuyts en zijn sidekick José De Cauwer, naar de geweldige omkadering van Karl Vannieuwkerke en Lieven Van Gils en naar de verslaggeving op locatie van Renaat Schotte, Christophe Vandegoor en Carl Berteele. Wanneer er niets noemenswaardig gebeurt in het peloton kan de kijker steeds terugvallen op de enthousiaste bijdragen van Wuyts, de formidabele technische kennis van ex-bondscoach De Cauwer of een kat- en muisspel tussen laatstgenoemde en Schotte. De koers mag tweehonderd, ja zelfs driehonderd kilometer live in beeld gebracht worden, toch verveelt de wielerfan zich geen seconde. Denk maar aan Milaan-San Remo waar de strijd meestal pas losbarst op de Poggio, 15 kilometer van de streep.
Wanneer dan stilaan de temperatuur op dreef komt, wordt de Vlaamse wielerliefhebber verwend met zijn klassieker, met de Waalse klimklassiekers en met de eerste grote Ronde van het seizoen, de Giro d’Italia. Het is steeds uitkijken naar de welgemeende “Ciao Girini” van Renaat Schotte aan het einde van elke koersdag. De Ronde van Frankrijk in juli is een hoogmis voor elke wielerliefhebber. Drie weken lang elke namiddag vol spanning kijken naar wat grotendeels lange voorspelbare ritten zijn, maar Michel Wuyts maakt er steeds een soort ‘Vlaanderen Vakantieland voor wielertoeristen’ van. Of dat nog niet genoeg is, kan de wielerliefhebber zich elke avond verheugen aan het geweldige Tour 20.. – Vive le vélo! Het najaar is voor de meeste wielerfans een klein beetje sterven, want na Lombardije is het enkele maanden hoopvol wachten op het begin van het nieuwe wielerjaar.
Enkele wielrenners uit ons kleine landje behoren tot de wereldtop, maar onze Vlaamse wielerverslaggeving is met stip de numero uno in de wereld.

Helemaal anders is het gesteld met de Vlaamse voetbalverslaggeving. Alsof Hotel Regina op VT4 tijdens het Europees Kampioenschap 2008 nog niet erg genoeg was, kunnen Vlamingen zich sinds 2009 elke week ergeren aan het praatprogramma Extra Time. Het programma zou een hoop interessante gasten, interessante analyses en interessante discussies over het voorgaande voetbalweekend moeten bundelen. De honderdste aflevering beloofde een feestelijke uitzending te worden. Met een glaasje Cava en een Dame Blanche werd de uitzending feestelijk ingezet, maar verder was er haast niets feestelijks te melden. De omkadering op de openbare omroep zou stukken beter kunnen, is het niet Frank Raes? Tóch is het jammer dat de uitzendrechten van het Belgisch voetbal naar de commerciële zender verhuisd zijn. Het kan namelijk nóg erger. Menig huishouden in Vlaanderen zat in juni 2011 vol spanning te wachten op de uiteindelijke ontknoping van de verkoop van de uitzendrechten van de Jupiler Pro League. Dat Telenet de grote slag binnenhaalde, werd op algemeen gejuich onthaald, daar de meerderheid van de gezinnen met digitale televisie in Vlaanderen aangesloten is bij Telenet. Dat het legendarische Stadion of misschien zelfs Goal! terugkwam, wekte bij menig voetballiefhebber een gevoel van nostalgie op. Dat daarmee ook Tom Coninx verhuisde, was een eerste domper op de feestvreugde. Dat het programma werd ingevuld met vakkundige commentaar door de Dirk Defermes en Peter Morrens van deze wereld deed de nostalgie al gauw omslaan in teleurstelling, maar vooral afgrijzen. Het afgrijzen dat ontstond tijdens de ontelbare Champions League-avonden waar menig voetballiefhebber nog liever wegzapte naar de Nederlandse NOS dan anderhalf uur lang te moeten aanhoren hoe spelers plots een andere naam kregen of bij een ander team speelden. Afsluiten met een welgemeende “Ciao!” van Robin Janssens, geeft toch niet hetzelfde gevoel als wanneer Renaat Schotte dat doet.

Het voetbal in Vlaanderen en bij uitbreiding in België stelt niet veel voor op wereldvlak en dat kan ook gerust gezegd worden over de voetbalverslaggeving. Nochtans kunnen onze Waalse buren wel een goed voetbalprogramma in elkaar steken, zo blijkt uit het wekelijkse La Tribune.
De kloof tussen het wielrennen en het voetbal in Vlaanderen lijkt haast onoverbrugbaar geworden, terwijl we amper twintig jaar geleden konden luisteren naar de warme en enthousiaste stemmen van Jan Wauters en Rik De Saedeleer…

Kloof