Opnieuw een maat voor niets. Komt er nog wat van?

Alweer een desillusie rijker na de eerste Alpenrit gisteren. Het begon nochtans veelbelovend met een bommetje van Alberto Contador en Michael Rogers. Het waren evenwel de blauw-groene idioten van Movistar die de Spanjaard gingen terughalen. Raar volkje, die Spanjolen. Team Sky legde als vanouds het tempo vast, de kopgroep mocht gerust zijn gangetje gaan. Simon Geschke bleek de sterkste, daar Thibaut Pinot nog altijd lijdt aan daalangst. In de achtergrond viel Contador letterlijk weg uit de uitgedunde groep der favorieten. De afdaling van de gevreesde Col d’Allos bleek voor enkelingen inderdaad een verschrikking, maar niet voor Chris Froome. Eens te meer bleek dat hij in Parijs gewoon op het hoogste schavotje gaat staan, wat er ook gebeurt…

De rit vandaag gaat ongetwijfeld weer geen vuurwerk geven. Daarvoor is de rit te lang (en niet zwaar genoeg). De laatste beklimming gaat wel spetterende beelden opleveren. Geen koers, maar de omgeving. Prachtige haarspeldbochten op de Lacets de Montvernier. En dus krijgen we weer een kopgroep die op voorhand onmogelijk te voorspellen is. Of niet? Renners die er zeker deel van zullen uitmaken: Serge PauwelsAdam Hansen, Thibaut Pinot, Dan Martin, Joaquim Rodriguez en uiteraard Peter Sagan. Prachtige renner, die jonge Slowaak. Renners die er zeker niet in gaan zitten: Louis Meintjes, Mathias Frank, Michal Kwiatkowski en Greg Van Avermaet.

Top-3 (nu wordt het écht gissen):

  1. Joaquim Rodriguez
  2. Rafal Majka
  3. Serge Pauwels
Het wordt een prachtige finale vandaag.
Het wordt een prachtige finale vandaag.
Opnieuw een maat voor niets. Komt er nog wat van?

Wie geeft Denis Galimzyanov een tweede kans?

16 april 2012. Katusha krijgt een bericht binnen van de UCI. Denis Galimzyanov, 25 en topsprinter in wording, heeft bij een controle buiten competitie positief getest op het gebruik van EPO. Het A-staal werd positief bevonden. Het B-staal zou zo snel mogelijk uitsluitsel moeten brengen. Katusha zet z’n sprinter op non-actief, hopend op beter nieuws, want het zou waarschijnlijk het laatste seizoen worden als World Tour ploeg voor de Russen.

Pas acht maand later, eind december 2012, krijgt Galimzyanov uitsluitsel over het B-staal: ook dat bleek positief. Eerlijke Denis biechtte het misbruik op en verontschuldigde zich tegenover zijn ploeg en zijn supporters. Een schorsing van twee jaar was zijn deel. Op 13 april 2014 zou de renner terug mogen koersen. Maar niemand heeft nog iets van hem gehoord.

Hoe is het zo ver kunnen komen dat een sprinter zijn toevlucht zoekt in EPO? Van EPO ga je niet sneller spurten. Je overwint er wel kilometers mee, veel kilometers. En hellingen, lange zware hellingen en hoge toppen. Dat laatste liep er fout bij Denis, in de Tour van 2011, rit 12. Voor velen staat deze rit ongetwijfeld nog in het geheugen gegrift als de ontdekking van Jelle Vanendert als berggeit die op slechts 7” eindigde van winnaar Samuel Sanchez op Luz-Ardiden.

Tour 2011, rit 12
Tour 2011, rit 12

Maar vooral: de Pyreneeënrit waar Denis Galimzyanov als enige buiten tijd aankwam, op bijna een uur van de winnaar. Al op de Tourmalet, de voorlaatste helling van de dag, reed hij op 33’ van de kopgroep, op zijn eentje, voor de bezemwagen. Elke andere sprinter had die dag de deur van de bezemwagen geopend en ingestapt, nog voor die voorlaatste mythische top. Denis niet. Hij zwoegde zich naar de top, gooide zich in de afdaling om dan opnieuw aan een helse beklimming te beginnen. Hij kwam geen seconde dichter bij de bus, integendeel. Denis legde zich puffend over de streep. Het verdict: iets meer dan 16’ buiten tijd. Einde Tour voor de sympathieke Rus, het einde van zijn eerste Tour, en wat hij toen nog niet wist: zijn laatste Tour.

Het voorjaar van 2012 stond in het teken van de tweede Tourdeelname van Denis. Hij begon in Qatar en Oman en reed daar enkele mooie ereplaatsen bijeen, achter kleppers als Cavendish, Greipel en Kittel. Nadien gooide hij zich op het kleine Franse rittencircuit. In het Circuit cycliste Sarthe – Pays de la Loire won hij z’n eerste rit van het seizoen. In de tweede rit kwam hij zwaar ten val. Maar dat was niet de zwaarste klap in april van 2012.

Denis wilde absoluut goed presteren in de Tour van 2012. Denis wilde niet afgaan in de eerste echte bergrit. Hij wilde, net zoals Mark, André en Alessandro, vlotjes over de bergen raken om nadien op de Champs Élysées een gooi te doen naar de ruiker die elke sprinter ooit overhandigd wil krijgen.

Bovengenoemde sprinters moesten een voorbeeld zijn voor Denis. Af en toe een duwtje van een knecht als het even te steil ging, af en toe aan de wagen hangen, af en toe een beetje valsspelen dus… Maar niet door EPO te gebruiken, Denis.

Denis Galimzyanov, wie wil hem nog?
Denis Galimzyanov, wie wil hem nog?

Maar, zoals alle andere geschorsten, verdient ook Denis een tweede kans. Er zijn voorbeelden legio van geschorste renners, sprinters, die momenteel een vast plekje hebben in het peloton. Denk maar aan Alessandro Petacchi. Of aan Alberto Contador. Ook Denis zou zijn weg snel terug vinden in dit peloton. Resten er twee vragen: waar hangt Denis momenteel uit? En vooral: welke ploeg wil Denis die tweede kans bieden? Denis heeft genoeg te bieden. Meer dan andere (ex-)renners in het peloton.

Wie geeft Denis Galimzyanov een tweede kans?