Om te winnen, moet je dalen

Na een weekend verdiende rust, kom ik vandaag weer bovendrijven. Teleurgesteld omdat Greg Van Avermaet vandaag de Tour verlaat om vader te worden. Gap leek nochtans ook wel een ritje op zijn lijf geschreven, gezien zijn huidige vorm. Gisteren had ik hem nochtans ook verwacht, maar het peloton was te genadig voor de beresterke punchers zoals John Degenkolb, Alexander Kristoff en André Greipel. En Peter Sagan? Die ploegde voort.

Vandaag zal het peloton zich waarschijnlijk ook niet al te veel moeien wanneer een omvangrijke kopgroep het ruime sop kiest. Thomas De Gendt liet zich op Twitter al ontvallen dat hij vandaag wel zin had om wat te fietsen. Aldus gaat hij weer uren en uren sleuren aan kop, om dan vierde te eindigen. Hij zal het pad evenwel effenen voor een ander, Belgisch, succes. Michal Kwiatkowski gaat eindelijk nog eens wat glans geven aan zijn regenboogtrui. In zijn zog vallen Thomas Voeckler en Pierre-Luc Perichon net buiten het podium, op plaats vijf en zes. Wie bekleedt dan wel het podium, aan de zijde van Kwiatkowski? Emanuel Buchmann en Adam Yates toonden zich al enkele keren en vandaag doen ze dat opnieuw.

Top-3:

  1. Michal Kwiatkowski
  2. Adam Yates
  3. Emanuel Buchmann
Om te winnen, moet je kunnen dalen. Dat ondervond Joseba Beloki in 2003.
Om te winnen, moet je kunnen dalen. Dat ondervond Joseba Beloki in 2003.
Advertenties
Om te winnen, moet je dalen

Een zeldzame massaspurt

De kasseienrit bleek achteraf de minst interessante rit tot nu toe. Op voorhand voorspeld als dé etappe waar één van de grote vier zou sneuvelen, maar zij kwamen allemaal heelhuids als morele winnaar over de streep. Toch een slachtoffer? Jawel! Thibaut Pinot kan stilletjes aan een kruis maken over zijn klassement, nu hij voor de derde dag op rij tijd verloor op zijn concurrenten voor het podium. Ik verwacht hem binnen een kleine week in de eerste Pyreneeënrit op het voorplan. Ik kom trouwens elke dag dichter bij een goede juiste pronostiek. Gisteren had ik vier van de vijf renners uit de top-5, alleen allemaal op verschillende plaatsen. En de winnaar had ik vanzelfsprekend niet … Vandaag beter?

Straks gaat iedereen opgelucht ademhalen na drie dagen hectiek. Een volledig vlakke rit in het noorden van Frankrijk zonder noemenswaardige obstakels. Etixx-Quick Step en Lotto-Soudal zullen vanzelfsprekend de koers controleren zodat die langverwachte massaspurt betwist kan worden. En aangezien Mark Cavendish met serieuze wraakgevoelens zit, gaat die er zo’n lap op geven dat de tweede enkel zijn achterwiel gaat zien. Die tweede wordt Nacer Bouhanni. André Greipel gaat nog wat puntjes sprokkelen voor zijn groene trui, achter een verrassende derde: Sam Bennett.

  1. Mark Cavendish
  2. Nacer Bouhanni
  3. Sam Bennett
Mark Cavendish bij één van zijn overwinningen in de Ronde van Californië.
Mark Cavendish bij één van zijn overwinningen in de Ronde van Californië.
Een zeldzame massaspurt

Alles wat u moet weten over de Tour de France 2015.

Over precies een week heeft Alejandro Valverde de 3de rit van de Tour gewonnen. Vertrek in het prachtige Antwerpen, aankomst op de al even prachtige Muur van Hoei. En vanaf dan wordt het enkel nog beter, die jaarlijkse hoogmis onder de Grote Rondes – althans voor het grote publiek. Het ASO heeft dit jaar namelijk een effortke gedaan door er dit jaar een achttal aankomsten bergop in te steken en, op de proloog na, geen tijdritten. Enkel, en dat is op zich nogal vreemd, een ploegentijdrit (rit 9) na een week koers. Ook deze chronoproef in ploegverband eindigt bergop. Geen individuele tijdrit en dus geen algehele dominantie van Chris Froome en Team Sky moesten ze gedacht hebben bij het ASO. Want in een tijdrit van pakweg 50-60 km, zoals in de afgelopen Giro, zouden de dichtste concurrenten van Froome, zijnde Vincenzo Nibali, Alberto Contador, Thibaut Pinot en vooral Naïro Quintana minuten verliezen. En Chris Froome is waarschijnlijk ook al bij de drie beste klimmers in het peloton. Dat liet hij alleszins even zien tijdens de Dauphiné, twee weken geleden. In zijn gekende stijl (of is het een geavanceerde manier van optimaal ademen? http://www.53×12.com/do/show?page=article&id=130) reed hij iedereen aan flarden op de laatste col in de laatste rit. Tegelijkertijd liet Contador  in de Route du Sud even zien aan Quintana dat hij de beste ronderenner van de afgelopen 10 jaar is en blijft – voor zover die dat nog niet had bewezen in de Giro. Valverde en Nibali? Die speelden verstoppertje in de Dauphiné en eindigden op een 9e, respectievelijk 12e plaats. Wil dat wat zeggen? Neen. Nibali eindigde vorig jaar ook maar 7e in de Dauphiné en reed nadien iedereen aan flarden in de Tour.

De Tour start dit jaar in Nederland
De Tour start dit jaar in Nederland

Wat de spurters pur sang in deze Tour komen doen is mij enigszins een raadsel. Na de doortocht in Zeeland (waaiers?) liggen er nog maar 4 (of zelfs 3?!) mogelijkheden tot een echte massaspurt (in rit 5, 7 en 21). Die massaspurts kenmerkten vroeger toch altijd de Tour. Edities waar Mark Cavendish tot zes maal toe een rit wist te winnen en hij kans had om er zelfs acht aan zijn palmares toe te voegen. Dat is dit jaar helemaal anders. Te veel ritten hebben zo’n geaccidenteerd parcours, dat de Manx Missile, de Gorilla (André Greipel) of Sam Bennett zich openlijk zullen afvragen wat ze in godsnaam in Frankrijk komen doen. De Ronde van Oostenrijk, die ook zaterdag begint, geeft in verhouding meer kansen op een spurtzege dan deze Tour. Maar het is en blijft natuurlijk de Tour en als Cavendish Greipel op 26 juli nipt klopt en dus voor de vijfde maal wint op de Champs Elysées, dan is iedereen alweer vergeten hoe ‘onvlak’ de afgelopen editie was. Wat mag je dan wel verwachten van deze Tour? Een gereduceerd peloton waar er een machtssprinter, genre Alexander Kristoff, John Degenkolb, Michael Matthews of Peter Sagan wint. En dat in zeker zes ritten (4, 6, 8, 13, 15 en 16). Er zijn ook nog vier vlakke ritten, maar zonder vlakke aankomst. Hoei (spreekt voor zich) – Cambrai (kasseien) – Le Havre (oplopende laatste km) en de Mûr-de-Bretagne (Evans in 2011). Viermaal geaccidenteerd dus op’t einde, viermaal geen vlakke spurt na een bijna biljartvlakke etappe. Genoeg vuurwerk om iedereen gekluisterd aan de buis te houden. En dan moeten de echte bergen nog komen.

Het hooggebergte heeft komende editie veel weg van een Giro d’Italia. Alleen hebben ze in Frankrijk natuurlijk niet zo’n steile of onverharde bergpaden als in de laars. Het komende parcours belooft alleszins spektakel, want het ASO heeft dit jaar ferm zijn best gedaan. De Muur van Hoei en die van Bretagne zijn slechts opwarmertjes voor het grote spektakel dat zal losbarsten in (vooral) de laatste week. Drie ritten in de Pyreneeën, drie keer een aankomst bergop. Ideaal voor een Fransman, zoals Romain Bardet, Pierre Rolland of Thibaut Pinot om de quatorze juillet op te vieren. En dan moeten er nog vier Alpenritten komen, met drie aankomsten bergop. Spektakel gegarandeerd. Op 21 juli is er jammer genoeg een rustdag, of Tim Wellens had die dag de grootste zege uit zijn carrière geboekt. Geen afsluitende tijdrit na de slopende Alpen, wel gewoon rechtstreeks naar Parijs voor het grootste criterium ter wereld. Individueel tegen de klok rijden, dat doen we niet op Franse bodem deze Tour. Die eer is weggelegd voor een proloog van 14 km in Utrecht, Nederland. Mogelijks gewonnen door Fabian Cancellara of gewoon Tom Dumoulin. Omdat het kan. De Tour zelf? Die zal gewonnen worden door een renner met de beste klimmersbenen, zoveel is zeker. (Tenzij die ene rit, met amper zeven kasseistroken, roet in het eten gooit, hè Chris?)

Zijn er Belgen die enige kans maken op een goed klassement? Neen. Tenzij Wellens plots 3 weken op hoog niveau kan presteren. Maar dat is normaal pas iets voor over een jaar of 3-4. Je kan hem wel eens verwachten in een bergrit. Net zoals Stijn Devolder of Serge Pauwels, die voor MTN-Qhubeka rijdt, het allereerste Afrikaanse team ooit in de Tour. Jan Bakelants, Thomas De Gendt en Greg Van Avermaet zullen zich wel eens tonen in een geaccidenteerde rit, terwijl Johan Vansummeren zijn benen van Parijs-Roubaix 2011 misschien wel terugvindt in de vierde rit. Julien Vermote, Jens Debusschere en Kenneth Vanbilsen zijn in principe helpers van hun kopmannen Cavendish, Greipel en Nacer Bouhanni, maar wie weet komt er toch nog een kansje?

En misschien geen onbelangrijk feitje: er zijn terug bonificaties te verdienen aan het einde van elke rit in lijn! 10 “- 6″ – 4”. Als dat geen pret gaat opleveren…

Met dank aan ProCyclingstats voor de beschikbare informatie.

Alles wat u moet weten over de Tour de France 2015.